P>Güneş, gittikçe yorulmuştu. Kirpikleri neredeyse ağır ağır kapanmak üzereydi. O gün dünyayı sarı parlak ışınlarıyla epeyce aydınlatmıştı. Artık dinlenmesi gerektiğini düşünüyordu. Gitmeden önce yerini, çocukların da çok sevdiği arkadaşı, ay dedeye bırakmasının zamanı gelmişti.
Yasemin, bütün gün bahçede oynamış; bol bol yerdeki taşlarla ilgilenmişti. Bazen de bahçelerinin en uç noktasındaki incir ağacına bağlı olan salıncakta küçük kardeşiyle sallanmıştı. Ancak küçük kardeşi huysuzluk yapmış, oyunu yarıda keserek eve dönmüştü...(Kitabın İçinden)
Kitap ile ilgili henüz yorum yapılmamış.