Deftere kayıt esasına dayalı bir bürokratik sisteme sahip olan Osmanlı Devletinde, başlangıcından itibaren kitabete önem verildiği, günlük resmi işlemlere ait evrak ve defterlerin gerektiğinde müracaat edilmek üzere kîse, torba ve sandıklara konularak, saklandığı ve dolayısıyla temelde bir arşivcilik zihniyetinin var olduğu bilinmektedir. Ancak bu alanda modern çalışmalar Tanzimat sonrası Hazine-i Evrak'ın kurulması ile başlamıştır.

İki cilt olarak hazırlanan ve yedi bölümden meydana gelen antolojinin bu ilk cildi Osmanlı Devlet Arşivi vasfını taşıyan Hazine-i Evrak'ın kuruluşu ve geçirdiği safhalar ile ilgili belgelerden ve metinlerden oluşmaktadır.