Osmanlı Devleti, yabancı bir kaynaktan ilk resmi borcu        Ağustos 1854'te aldı. Bu, Osmanlı egemenliği altındaki topraklarda sömürüyü uzun zaman önce olağanlaştırmış kapitülasyonlar ve onları geliştiren anlaşmalar bir yana bırakılırsa, devletin yabancı sermayeyle girdiği ilk ilişki olmuştu. Bu borçlanmayı başka borçlanmalar ve Avrupa sermayesinin imparatorluk topraklarında giderek yoğunlaşan etkinliği izledi. Beş yüzyıldan uzun bir süre boyunca birçok sarsıntı geçirmiş, hepsini de atlatmış "Devleti-i Âli Osmaniye", ilk dış borçlanmadan sadece yirmi bir yıl sonra, 7 Ekim 1875'te iflasını ilan etti ve tam anlamıyla yıkılana dek Düyunu Umumiye îdaresi'yle kurumsallaştırılan bir sürekli iflas durumunda kaldı.