SUNUŞVefasızlık en büyük emek hırsızlığıdır.L. Ligeti, başyapıtı sayılan Bilinmeyen İç Asya adlı kitabının önsözüne şu paragrafla başlar: "Avrupalı beyaz insanın tarihi harikalarla dolu bir kahraman lıktır. Bundan üç bin yıl önce onun kavimlerinden biri, meçhullüğün karanlıkla rı içinde ansızın çıkmış; bilgi, sanat yaratmış, çalışmalarından zenginlik ve refah gelmiş, ticaret yapmış, istilalar başarmıştır. Bu varlıkları meydana getiren ceddin hayat kudreti zayıflayınca, onun yerini daha genç, daha taze enerjili bir hısım ka vim geçmiş; yüzyıllar içinde biriktirilmiş olan maddî ve fikrî varlıkları devir almış, bu mirası korumuş, çoğaltmıştır. O da sırasını savınca yerine başkası, daima baş kaları geçmiş ve bu tarihi geçit resmi böylece sürüp gitmiştir. " Aslında Ligeti'nin bu görüşü, İbn Haldun'un, şahıslar gibi devletlerin de sınırlı ömürleri olduğu na zariyesinden öte bir şey olmayan basit bir versiyonudur. Tarih bilgisi bize toplum ların sürekli bir tekamül (gelişme-ilerleme) içerisinde olduğunu göstermektedir. Bu bakımdan toplumların ilerleme sürecinde yaşadıkları gerçekleri anlayabilen ve bu gerçeklerden hareketle geleceğe dair görüşler ileri sürebilecek olanların tarihçi ler olduğu kabul edilmektedir. Olagelen (dün) ile hadis (bugün) arasındaki ilişkiyi kurmak, olması muhtemel (yarın) ile ilgili fikirler ileri sürmek tarihçinin amaçlan arasındadır. Bu amaç, aynı zamanda tarihin statik (durağan-geçmişle ilgili/geçmiş te kalmış) değil dinamik (aktif-gelecekle de ilgili) olduğunun da kanıtı değil midir? İnsanın ne oldu-ne olacak ile ilgili merakı O'nu incelemeye ve öğrenmeye sevk eder. Bu istek insanı geçmişe götürür. Genelde varolan her şeyin geçmişi ile ilgili olan tarih, özelde insanın geçmişi ve onun yanı sıra geleceği ile de ilgilidir.