SONSUZ ATLARA BİNEN

Komik bir tarafı var bu sırrı saklamanın
Kuşlar da uçar kanatlanıp içine,
Cama yaslanan yanak elbet ağlamak ister
Ve kartlar açılınca yüzmeyi bilmeyenler
İçin söylenen şarkı
Yağmurdur ama diner.

Büyükler vardır sonra, mürüvvet denen simyanın
Peşinden giden avcı, hep gerisin geriye
Bilir ki çiçeğini bir fakire verirse
Soldurur onu fakir ama titrer üstüne.

Ablalar vardır sonra, aynalardan çıkmayan
Boğulur beyaz atlı, mıhlanır göğe turna.

Küçükler vardır sonra, ölmek nedir bilmeyen
Bırakmazlar bir türlü uykunun ellerini
Herkes onu beklerken o gider uzaklara
Gülleri tanır ilkin
Biner sonsuz atlara.

Ele geçirmiş çocuk meleğin tarifini
Komik bir tarafı var bu sırrı saklamanın.