"Beni iyi dinleyin," dedi babam. "Bu yıl tartışma istemem. Bu yıl kararı ben veriyorum. Güneye gideceğiz."

"Yaşasın!" diyerek masanın çevresinde koşmaya başladım. Çünkü mutlu olunca insan yerinde duramaz. Annem masayı toplarken babam da dolaptan dalgıç gözlüğünü çıkardı.

"Göreceksin Pıtırcık, seninle bu tatilde denizin dibine dalıp ne güzel balıklar vuracağız," dedi. Ben biraz korktum. Çünkü yüzmeyi daha pek be ceremiyorum.

Bir tek, belimden tutarlarsa sırtüstü dur masını bilirim. Ama babam, merak etmememi, bana yüzmeyi öğreteceğini, gençken bölgeler arası serbest yüzme şampiyonu olduğunu, antrenman yapabilse hâlâ rekorlar kırabileceğini söyledi. Annem mutfaktan dönünce, "Babam bana denizin dibine dalıp balık vurmayı öğretecek," dedim anneme. "Çok güzel hayatım," dedi annem. "Ama Akdeniz'de artık pek balık kalmamış. Çok balıkçı varmış çünkü."