"Sanatta Eleştirellik" adlı bu çalışmada, asıl amacım günümüzde sanatın, negatif-eleştirel tavrı seçmesinin, sürdürmesinin ne denli güçleştirildiğini, sanatçının muhalefetten yıldırıldığını, bir anlamda sanat'tan vazgeçirildiğini, yani düşünsel bir sürgüne, bir yitiriş sürecine itildiğini vurgulamaktadır. Çünkü özellikle 1820'lerden itibaren gelişen Modernite içindeki sanatın yaşadığı süreç, giderek daha çok, teslimiyet ve uyumlanmanın ağır bastığı; ün, prestij ve nüfuz arayışlarına yönelik taktik kaygıların öne geçtiği; sanatın daha çok varolan realiteyi estetize etmek yönünde edilgin ve sıradan işlerde kullanıldığı; karşı çıkması olanaksız hale getirilen bir kuşatılmışlık içinde tutulduğu ve estetize-etme dışındaki sanatsal tercihlerin, sıra-dışı olma ve olumsuzlama uğraşlarının var oluşunun bile onaylanmadığı bir nitelik göstermektedir..