"Hayatında olduğu gibi şiirinde de " Hangi" sorusunu en yerinde, en cesaretle ve en derinliğine soran bir şair/sanatçıdır Kahraman.

Yerinde duramaz, sağa sola sıçrar, başka katmanlarda başka başka anlamlar arar. Aramakla da kalmaz bir av tazısı gibi yeni vurulmuş keklikler taşır bizlere. Ne yazarsa yazsın, ne söylerse
söylesin bir hüzün dolaşır dizeleri arasında...

Şiirinde insancılık ile toplumculuk, ben ile öteki, dün ile yarın arasında gidip gelen bir ara kapıyı sürekli açık tutar. Sanki okunan şiir değil de, tanrıların daha dünyevi/insani olduğu dönemlere ait kutsal metinlerin sesidir:

Bir yandan "Memleketim: kafan hep başka yerlerde!"
derken, öte yandan da "Nereye çocuk nereye?
Bu bahçeden mi geçilir insanın kendisine?" diyerek kendisiyle hesaplaşmaktan kaçınmaz.