Modern dünya anlayışı insanoğluna hiç görmediği parçalanmayı ve bunalımı yaşattı. "Aşkın ahlaki ilkeler bir kenara itilip, daha çok üretim, daha çok tüketin kıskacı içine alınan bu yaşamda insanlar, yitik ve anlamsız bir gemi konumuna indirgenmiş dünyanın gönülsüz forsaları olarak sahnede boy gösterirler. Teolojik bir yalnızlık hafakanı içinde ümitsiz bir ölümle özdeşleşen hayat, birey için kabusa dönüşür. Güneş geleceğe dair yeni ümitlerle de gelmeyecektir; ne yolu gözlenen bir kimse ne de vasıl olunacak bir menzil vardır. Modernite, insanın dünyasına girmiş sinsi bir hırsızdır; sinsidir çünkü gerçek niyetini açığa vurmaz; hırsızdır, zira insanın benliğini, ruhunu çalar da içeriksiz bir ceset olarak terkediverir onu".

Anlamsızlık ve yabancılaşma kıskacındaki insan unuttuğu alanları ve bütünlüğü yeniden yaşayabilmek için asırlardır çaba gösteriyor. Sadık Kılıç'ın bu çalışması da bu bütünlüğün ve unutulan alanların yeniden keşfedilmesi ve insan hayatını yeniden anlamla kılmak için sarf edilen çaba olarak değerlendirilmeli. Aklın kalp ile yeniden birleştiği, düşüncesiz vicdan, vicdansız düşüncenin kabul edilemeyeceğini beyan eden bu anlayışla Kılıç, eşref-i mahlukat olan insanın itibarını ona yeniden kazandırıyor. Çünkü, "insanlık, diğer varlık tezahürlerinden bir seçkinlik imtiyazıyla ayrılmaktadır. Var oluş boyutu yönünen, insan ve insanlık, yüksek nitelikli bir var olma donanımına sahiptir."