Birbirleriyle mücadele eden Rus siyasal düşünürleri,bu mücadele sürdükçe Doğu ile Asya kavramlarını,sonunda ulus-devloto ulaşıncaya kadar,sürekli geliştirmek zorunda olduklarının bilincindeydiler.Bu yüzden isyan ederek bu mücadelenin düşünselmahkûmiyetinden kendilerini kurtardıklarındamücadelenin zihinlerinde bıraktığı yaraları, korkuları ve deneyimleri, yani Doğululuğu ve Asyalılığı beraberlerinde götürdüler.Sonuçta isyanları gerçek bir ayaklanmaya benzemedi de,yaratım ve devrim sürecinin parçası oldu;Doğu ve Asya'nın kavramsal olarak geliştirilmiş biçimi yeni bir medeniyet kurma;"Avrasyalıyız" deme gayesiyle kullanıldı.Senfonik Kişilik kavramını yeniden düşünmek gerekiyor.Bu kavram toplumsallığı ifade etmektedir,üstelik Rus siyasal düşünce tarihi eleştirilerini hatırlarsak Aristoteles ve Rousseau'nun okunmadığı topraklarda gelişmiştir.Bu kadarı bile, ideallerin tek bir kurumsal ve tarihsel gelişimiolmadığını göstermesi bile, geç modernizmin,modernizm sonrası söylemlerin sorunlarıyla boğuşan bizim açımızdan önemlidir;çünkü siyasal başarı amacından kısmen bağımsız,bağımsız olması gereken bir eylem alanını toplumsal taleplerimiz için özgür bırakmaktadır.Senfonik Kişilik, bireysel bir tanımlama, bireysel ve yaratıcılarını beklemektedir.