22 gün ve gece süren Sakarya; 15 gün ve gece süren Büyük Taarruz sonunda, Yunan güçlerini Anadolu'dan İngilizlerin desteğine rağmen attık. Ancak güneyde, Musul Kerkük için bir şeyler yapmamız gerekiyordu. Lozan'da sorunu çözemedik, erteledik ve "savaş dâhil" her şeyi göze aldık. İngilizler, Nasturileri kullanarak karşı atağa geçtiler. Cizre ile Şemdinli arasındaki dağlık bölgede 1000 ile 3000 arasında, Musul ve Erbil yöresinde ise her biri 300 ile 600 kişilik 7 ile 8 taburluk tam donanımlı toplam 4000 ile 7500 kişilik silahlı güç oluşturup hava desteği verdiler. Masturileri ayaklandırdılar. Yedekte de, hemen yanı başımızdaki Iran sınırında Urmiye'de silahlandırdıkları Ermeni ve Nasturiler ile Irak sınırında da yine silahlandırıp eğittikleri Musul bölgesi Arap ve Kürtlerini hazır beklettiler.İçerde ise Erzurum merkezli Azadi üyesi Nakşibendi Şeyhi Sait aracılığıyla Erzurum-Elazığ-Diyarbakır bölgesini ve yine Azadi üyesi Yusuf Ziya aracılıyla Bitlis Van bölgesini Örgütlediler. Önce, hava desteği verdikleri Nasturi isyanıyla ilerlememizi durdurup, Musul için askeri harekât yapmamızı engellediler. 29 Ekim 1924'te bugünkü Irak sınırını "geçici olarak" tespit ettirip, 16 Aralık 1924'te Lahey Adalet Divanı'na onaylattılar. Sonra da yedekte tuttukları Şeyh Sait'in silah ve cephane ihtiyacını sağlayıp isyan ettirerek geçici sınırı "kesin sınır" yaptılar. Böylece, Musul-Kerkük'ü bizden koparan Irak mandater devleti İngiltere; 1840'larda önce Bedirhan'ın, 1880'lerde Nakşi Halidiye Şeyhi Ubeydullah'ın bir kısmını katlettikten sonra kalanlarını yerlerinden, yurtlarından sürdüğü Hristiyan Masturilerin ve 29 Nisan 1916 tarihinde 27.000'i ölü, 5'i general, 48l'i subay olmak üzere 13.300 esir verdiği 2. Kutülammare yenilgisinin intikamını aldılar...