Mayakovski çağdaş Rus şiirinin simgesi sayılı yor. Onun geniş soluklu, coşkulu lirizmi, şiir diline getirdiği yenilikler, yaşamı ve yapıtlarıy la uyandırdığı ilgi-, devrimin baş ozanlığını üst lenip sonra sonra bağımsızlık tutkunu, özse* ver kişiliğiyle devrimcilik sorumluluğunu bağ daştıramayarak genç yaşta canına kıyması, adını sürekli gündemde tutan etkenler oldu. Olacak da.
Bir felaketler ozanıdır Mayakovski. Ancak. Dostoyevski'nin tasarlayabileceği bir çelişkiler karmaşasıyla yaratılmıştır. «Cinayetten, küfür den, kırımdan daha korkunç»tur yüzü. Çılgın imgeleri sayıklamalardan doğmuş gibidir. Şiir yalnızca zihinsel bir uğraşı değildir onun için. Yazdığı her dizeye bütün varlığıyla, kaslarıyla, sinirleriyle katılır. Onun şiirlerinde çok güçlü, güçlülüğü oranında da tedirgin, duyarlı bir gövdenin bütün kasılmalarını, tepkilerini gö rürsünüz. Bu yanıyla belki de tektir dünya şi irinde.
Rus şiirinin geleneksel düzenini içerik ve bi çim araştırmalarıyla altüst eder. O güne dek kimsenin bilmediği ses uyuşmaları, ses kakış maları, çınlamlı, zengin iç ve dış uyaklarla, öl çü tanımaz, aşırı benzetmeler, abartmalarla yüklü etkin, sarsıcı bir şiir dili yaratır.
1917'den sonra kendini devrimin hizmetine verir. Şiirleri, oyunları, yazıları ve çizip boyadı ğı afişlerle devrimin günlüğünü tutar sanki ve bundan övünç duyar. Bir propaganda, bir po litika şiirinin yaratıcısıdır ve bu yenilik uğruna iç dünyasını örtme, yadsıma gereğini duy muştur.