Yarısı kırık bir briketin üzerinde oturuyorum şimdi, üstelik kıçı göğe çevrilmiş bir kovanın güvencesinde olan adaçayım usul usul demlenmekte. Barakanın içerisinde ötüşüp duran iki kanaryayı salacağım tutuyor bir de, zorluyorum kendimi. Öleceklerini biliyorum, açamıyorum kafesin demirini...
Bir ben yol alıyorum göğe...
Barakamda iki kanarya,
Kanıyor öyle...