— Seni Başbakana şikâyet edeceğim, dedi Muhtar. — Söz verdiğim için mi şikâyet edeceksiniz? Söz vermede ben onun çırağı bile olamam... Başlarından vurulmuşa döndüler. Köye vardıklarında ne diyeceklerini düşünüyorlardı. Muhtar öfkeliydi. Otele doğru ağır adımlarla ilerlerken: — Bundan sonra kesin söz vermeyen politikacıya kızmayalım. Hiç olmazsa iyi davranıyorlar, adam kovmuyorlar, dedi. Arif Çavuş: — Şimdi ne yapacağız, neyle geçineceğiz? diye sordu. Köylü aç kalacak. Kuru Cafer acı acı gülerek: - Nasıl olsa, sırtımızla adam taşımayı öğrendik. Korkma, kimse aç kalmaz. Birer semer aldık mı iş kolay. Ben eşek olduktan sonra binen bulunur, dedi.