Ey unutkan ve kendine meyleden kalbim!

sen söyle benim bu yağmurdan nasıl kurtulacağımı

benim mürşidim sen isen, şimdi sen söyle

uzak kalmasaydım kiminle kirlenirdi toprağın yüzü

tükenirdi göğüsümden terleyerek uzaklaşan hüznün

yürüyüp kalırdım ufukta daralan raylarda.

şimdi kan kırmızı şafak renginden nasıl çıkarayım seni

bir trenin karanlıktan ışığa uzamasına şaşırsam da

parmaklarımın ucuyla tutup nasıl çıkarayım seni

şayet bir şafak vaktinde yakalasam kanın sıcaklığını

ışık oyunları nasıl kışkırtır aklımızı resimlerde

sen söyle ey benim mürşidim, şimdi sen söyle.