AKP´nin yükselişi onun yoksulluğa çözüm üretebilme yeteneği ya da sadece medya tarafından pohpohlanması ile ilgili değildir. Asıl olarak AKP, liderinin "şanssızlığına" ve adayların renksizliğine rağmen kendi seçmenine, onun yoksunluklarını ortadan kaldırmaya yönelik bir mesaj verebildiği için yükselebilmiştir. Sol kaba bir maddiyatçılık ile örülmüş, tartışmalı ütopyalarını anlatırken ve sadece yoksulluğu ortadan kaldırmaya ilişkin sağ partilerin vaatlerine benzeyen projelerini sıralarken, AKP seçmeninin karnına değil, onun toplumsal cangılda yalnız kalan ruhuna seslenmeyi başarmıştır. Paylaşmanın, özverinin, yardımlaşmanın, birbirine sahip çıkmanın, etik varoluşun, dostluğun, farklı olana saygının yüceltilmesi gibi, tamamen sol ait olduğu varsayılan değerlere AKP tarafından sahip çıkılması bir rastlantı olarak görülmemelidir. AKP yoksul olduğu kadar yalnız olan, adam yerine konulmadığı için mevcut dünyaya küsen, manevi değerlerini yitirmeye başladığı için ürkekleşen, kendi yerel kültürü tahrip edildiği için, anlamsızlaşan ve bu haliyle uygarlığa karşı patlamaya hazır bir bomba gibi ortada dolaşmaya başlayan sıradan insanın duygu dünyasına inmeyi başarmış gözükmektedir.