Leo diğerleri gibi bir çocuk değildir, bebekliğinden itibaren farklılıkları görülmeye başlanır; zamanı geldiğinde sesleri ve kelimeleri taklit etmemiş, öngörülen davranışları yapmamıştır... Ve bu yüzden gidilen doktorların tümünün koyduğu "otizm" teşhisi, annesi tarafından kabul edilememektedir... Oynamayı bilmemekte, gülümsemesine rağmen asla konuşmamaktadır; o Sözcükleri Olmayan Çocuktur....Anaokulu ve ilkokulun ilk yılları, korkunç denebilecek kadar zorluklarla doludur; hiç kimse onunla ilişki kurmaya yanaşmaz. Eğitim sisteminin ve konuya toplumsal yaklaşımın tüm çaresizliklerini gözler önüne seren bir süreçtir bu... Leo'nun kendi dünyasından çıkıp,kurabilmesi esas amaçken, trajik bir şekilde, diğerleriyle arasındaki mesafenin sürekli açıldığı bir durumdadır...