p>Yazar Ersin Özdil Kitabına şöyle başlıyor; "Bir zamanlar  filozof  Platon’un kurduğu akademinin kapısında şöyle yazardı
“ Geometri Bilmeyen Giremez”. Kanatim odur ki  semavi kitapların bilgisine  hakim olunmadan asla bir bilge ya da insan-ı kamil olunamaz..." Yazar, özellikle gençlerin bilinçli veya bilinçsizce  maneviyattan hatta kendi dinlerinden  soğutulduğunu  ve onların semavi kitaplarda yer alan bilgeliği yani Tanrısal bilgeliği tam olarak kavrayamadığını  gözlemlemiş ve şu suallerin cevabını aramış; Acaba bu kutsal kitapların içindeki  vahiysel öğretiler, sureler içindeki bilgelik, nasihatlar, kıssadan hissseler  nelerdir ? Neden yeryüzünde en büyük kinin ve nefretin kaynağı hep dinsel bağnazlıklar olmuş   Asırlardan beri süregelen dinsel ve etnik çatışmaların kaynağı ne? Kutsal kitaplar ne demiş, insanlık ne yapmış. Tanrısal bilgelik nerede ? Hoşgörü, sadelik, insanlık ve ahlak   içeren mesajlar, yeterince algılanmamış mı ? Yoksa birileri hep bunları insanlığa, toplumlara yanlış mı belletti veya  bunlar yeterince bilinmiyor mu? Semavi dinlerin bilgeliği ya da Tanrısal bilgelik ve onların eseri olan
insan-ı  kamil olma hedefi  neden unutuldu ?
Yazar Kutsal Kitap tartışmalarında asıl olanın; senin kitabım benim  kitabım değil ,erdeme, fazilete ve tanrısal bilgeliğe varmak olduğuna değinerek Semavi dinlerin kaynakları, tarihi ve  kutsalları konusunda kısa bilgiler vererek başladığı kitabına, bu kutsal kitaplardan aldığı tanrısal bilgelik içeren kısa ayet ve sureleri gruplandırarak devam ediyor ve özellikle bu kitaplarda  yer alan ders verici kıssalara  açıklık getiriyor onları özünden ayırmadan bir hikaye tadında okuyucuya sunuyor.Kitap bize bittiğinde şu  izlenimi veriyor
" Her yolun sonu vardır ancak manevi yolculuğun ve tanrısal bilgeliğin sonu yoktur"