Hikayeci, bir tiyatro sanatçısı gibi yüzünü şekilden şekle sokuyor, insanları söylediklerine odaklıyordu. Hikayesinde, o çocuk aklımla dikkatimi çeken, cevabı içinde saklı sorular olmasaydı. Hikayesinin sonunda da "Sürçü lisan ettiysek affola!" diyerek, bir özürle tamamladı geceyi.