Türkiye'de sessiz bir savaş yaşanıyor. Türk devlet geleneğinin tasfiyesi; aslında ufkun ötesini görmeye çalışan bir ulusun son nefesleri. Savaşmayanların yönetimi, savaşanları alt üst etmekte. Çiğiltepe'de Albay Reşat'ı düşünüyorum, direnişini, onurunu; İstiklal Yolu'nda Şerife bacımı, Kara Fatma'mı... Türk Ulusu'nu geleceğe taşıyan gemiyi inşa eden isimsiz kahramanları... O günlerde devşirilmişlerin localarında zevki sefalarını, günümüzdeki artıklarının tufeyli yaşamlarını... Tevfik Fikret'in "Han-ı Yağma" dizelerini anamsıyorum sonra Bu harmanın gelir sonu, kapıştırın giderayak! Yarın bakarsınız söner bugün çıtırdayan ocak! Bugünkü mideler kavi, bugünkü çorbalar sıcak, Atıştırın, tıkıştırın, kapış kapış, çanak çanak...Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin, Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!Efendiler, bu topraklar bir tarih yazdı. Ve bu tarihi yazan, tarih yapana sadık efendiler! Orta Asya'dan bir kısrak başı, Akdeniz'e ulaşan, bu topraklarda tarih tüm gerçeği yazacaktır. Başımıza geçirilen çuvalları, vatan evlatlarının Amerikan projelerinde kurban olmasını, sizin kapalı gözlerinizi, ellerinizin kanını, bedeninize sıçrayan çamurları efendiler, her şey yazılacaktır.