Uluslararası ilişkilerde dış politika aracı olarak, başka ülkelere ve özellikle az gelişmiş ülkelere para, mal ve teknolojik yardımlarda bulunmak bilhassa II. Dünya Savaşı'ndan sonra çok yaygın bir uygulama haline gelmiştir. Bu dönemden sonra gelişmiş ülkeler, az gelişmiş ülkelere yardım ederek, dünya barış ve güvenliğini sağlama zorunluluğunu duymakla kalmadılar. Ayrıca bilinçli bir şekilde Batı'nın zengin ülkeleri başta ABD olmak üzere, büyük bir yardım kampanyasına giriştiler. Bu dış yardımlardan yalnız az gelişmiş ülkeler değil, gelişmiş ama savaşın tahribatına uğramış Avrupa Devletleri de yararlandılar.

Çağdaş koşullarda dış yardım olmadan bir ülkenin gelişmişlik düzeyine erişmesi imkansız görülmektedir.

ABD'nin savaştan zarar gören Avrupa ekonomilerini düzeltmek için başlattığı ekonomik yardımlar, daha sonra az gelişmiş ülkelere ekonomik ve askeri yardım şeklinde yaygınlaştırılmıştır.

Gelişmiş ülkelerin dış yardım yapmaları başlıca iki nedene bağlanmaktadır. Bunlardan biri politik diğeri de ekonomiktir. Politik yönden, hızlı bir kalkınmayı gerçekleştirmek isteyen az gelişmiş ülkelerin bu arzularını tatmin ederek yardımı yapan gelişmiş ülke veya blok modeline yakınlığı sağlamak ve böylece uluslararası ilişkilerde politik dengeyi sağlayacak ya da üstünlüğü ele geçirecek tarafları toplamaktır.