Dönemdeki  bankaların   İngiliz   mallarının   diğer  Avrupa   ülkı gönderilmesi    için     imalatçılara     kredi     açmasıyla     ulusle bankacılığın başladığı literatürde kabul edilir. Aslında  uzun dünya  ticareti   uluslararası   bankacılığın   başlıca   konusu   < sürdürmüştür. Ancak, uluslararası finans kapitalin 13 - 14 Dolar gibi bir rakama ulaşması, yatırım fonları, hedge fonlar ve < fonlarında  birikmiş  olan   bu   nakdi   kaynağın   verimli   bir  ş işletilmesi sorununu gündeme getirdi. Bu kaynaklar bir yandan ve vergiden kaçınma  için  off shore  bankalara yöneldi.  K dışarıdan   dışarıya   bankacılık   diye   tanımlanan   bu   kuru uluslararası bankacılığın en saf versiyonunu oluşturur. Diğer taı kendisine birikimlerini emanet edenlere belli bir verimlilik yüzdı yanıt verme ihtiyacı ve bizzat fon yöneticilerinin yüksek kar sa< arzuları, sözkonusu fonların bilhassa bütçe ve dış ticaret açıklar dolayı kaynak ihtiyacı içinde olan gelişmekte olan ülkelere kaym neden oldu. Böylece, uluslararası bankalar için hem fon tr< işlemleri hem de sermaye piyasası işlemleri yapma olanağı d 1973 ve 1980 yıllarındaki Petrol şokları, petrol üreten Orta ülkelerinin elinde petro-dolar olarak anılan büyük fonlar biriktir* fonlar, Orta Doğu ülkeleri tarafından uluslararası çaptaki Amerik Avrupa ülkelerine mevduat olarak yatırıldı. Bankalar, bu fonları ülkeleri   dahil   gelişmekte   olan   ülkelere   plase   etti.   Ser piyasalarının gelişmesi de uluslararası bankacılığın yaygınlaşma rol oynadı.