P>1953-2003... Elli yıllık bir dönemin İstanbul şiirleri...

İstanbul, insanı yaşama zorlayan bir kent. Göğü, güneşi, suyu, toğrağı, denizi, insanı ile... İstanbul kendisine ayak uyduramayanlarla uğraşmaz. Ona sevecenlikle yaklaşırsanız, sizi sütlek memeli bir ana gibi bağrına basar. Çünkü İstanbul hep sevilmek ister; kuma kaldırmaz. Kendisini sevmeyenler umurunda değildir. Kafa ttmaya kalkarsanız, sizi kısa zamanda yutar.