Hüseyin Alemdar, öncelikle şiire vefalı yazılmış bir şâirdir. Şiiritıpkı hayatına benzer: O ilk tanıdığım gün duyduğum yüksek sesiniçinde gizlenmiş usul sesli bir şiirdir onunki, fakat aynı zamandaonun telâşını, acelesini ve karmaşıklığını da yansıtır... Onu biraztanıyınca, şiirlerini okuyunca bu sevimli telâştaki coşku size degeçer... tüm hayatında bu coşkuyu görürsünüz. Ve vefa bir hayaletgibi değil, bir ruh olarak artık bütün karşılaşmalarda eski yerinialır, bize de bu çabayı gözlerimizle, gönlümüzle, yüreğimizlealkışlamak kalır.- Haydar Ergülen (imgelem Çocukları)Hüseyin Alemdar: Ortadoğu'nun lâle bahçesi...— küçük iskender (Eflatun Sufleler)Hüseyin Alemdar'ın şiirlerinde çok takıldığı bir film adı var: Masumiyet. Kendinin bir özeti olarak takılıyor bu kelimeninanlamına öncelikle... Öyleyse Alemdar'ın eziklik istilâsına kulak verin.Savruk güller kralı. Kelimelerin Hüseynî aşk boşluğu...- Hüseyin Peker (İmgelem Çocukları)kalpte ve gözlerde gizlenen epigramlar gibi gram gram tartsak kendimizde mahşerimizi -kendimiz dediğim aynı bedende bölünmüş iki kişi-bizimki mahşerlerin en işleği işmar mahşeri bağışla, öyle bir ellerimde sıkmışım ki seni avuçlarımın ovaları erdişi bileklerimin dağları erkişi sıkıntısı derinde olanın cehennemi diptedirkalpte ve gözlerde düğümlenen sözler ki-uzun çekim yara anlatımı her biri-âh, içe oyulmuş mermi sesi memleketim gibi!