Bir kaç yıl önce Ankara'da kitapçıları dolaşırken gözüme bir kitap ilişmişti. O zamana kadar adlarını duymadığım iki mimar tarafından hazırlanmıştı ve onların çalışmalarıyla ilgiliydi. Şaşırdım ve hoşuma gitti. Evet, son zamanlarda mimarlığı konu alan kitapların sayısında bir artış vardı ama bu gene de istenen düzeyde değildi. Üstelik böyle mimarlığın genelgeçer kabul ve çizgisi dışında kalmayı tercih etmiş mimarların çalışmalarıyla karşılaşmak daha da seyrek rastlanan bir durumdu. Hem içindekileri merak etiğim için hem de bu alandaki olumlu gelişmelerin desteklenmesi gerektiğini düşündüğümden kitabı aldım.

Soygenişler'in tasarımları masa gibi eşyalardan kent düzenlemelerine kadar geniş bir yelpazae çiziyor. Biçimsel dilleri ise yalın, amaçlarına ulaşmak için dolaylı yollar seçmiyorlar...
-Üstün Alsaç-