hani çobanıydım simsiyah saçlarının hani umursamazdık ya ellerimizden kayarken hayat bana mısın demezdik papatya tarlalarını yalayan rüzgara inat bir anlık hevesti kursağımızda zaman kırlaşan saçlarımız kaldı geriye bizden bir de kırışık çehremiz geçerken serden güzelliğimiz neler kaçırmışız meğer habersiz