Fransız felsefecisi ve yorumbilimcisi Paul Ricoeur'ün (1913-2005) anlatı yorumbilimi alanındaki başyapıtı olarak nitelendirebileceği-miz Zaman ve Anlatı Türkçe'de dört cilt olarak yayımlanacak.
Zaman-Olayörgüsü-Üçlü Mimesis altbaşlığını taşıyan birinci cilt üç altbölümden oluşuyor. P. Ricceur, Augustinus'ta zaman kavramını ("Zaman Deneyiminin Aporileri: Augustinus'un İtiraflar'ının XI. Kitabı"), Aristoteles'te olayörgüsü kavramını ("Olayörgüleştirme: Aristoteles'in Poetika'sımn Bir Okunuşu") inceledikten sonra şu temel savını ortaya atıyor ("Zaman ve Anlatı: Üçlü Mimesis"): Pratiğin alanından kaynaklanan amaçların, nedenlerin, rastlantıların bütün ve eksiksiz bir eylemin zamansal birliği İçinde biraraya getirilmesi (yani olayörgüleştirilmesi) demek olan her anlatı üç mimesis bağıntısı içindedir: Eylemde bulunulan ve yaşanılan zamanla olan bağıntı; olayörgüsünün zamanıyla olan bağıntı; okuma zamamyla olan bağıntı.
P. Ricceur yapıtının birinci cildinde zaman ile anlatı arasındaki bü-yük çatışmanın yorumlanmasında birçok bilimsel etkinlik alanını, özellikle de kendi geliştirdiği yorumbilimsel bakış açısını, zaman fenomenolojisini, anlatı kuramlarını, alımlama estetiğini, okuma edimini, göstergebilimi, tarihyazımım devreye sokuyor.
Zamanın insana özgü zamana dönüşebilmesinin ancak anlatısal bir biçimde eklemlenmesiyle olanaklı olduğunu gösteren bu yapıt, zamansallık kavramını izlenebilirlik kavramıyla birlikte değerlendiri-yor.
İnsanı çevreleyen anlatılar dünyasını daha iyi anlayabilmek için onu daha İyi açıklayabilmek, dolayısıyla daha İyi yorumlayabilmek gerekiyor: P. Ricoeur'ün Zaman ve Anlatı'daki yaklaşımı da bize bu olanağı sağlıyor.