p>
Fazla dalgın kaldığımı far eden bir arkadaş:
- Yine neyin var? Dedi.
- Hiç dedim.
Bu ''hiç'' yalnız şu anki durumu açıklamak için söylenmemişti. Ağzımdan çıkan bu ''hiç'' sözü evrenin özelliğiydi. Sessizlik ve hüznümden rahatsız olan arkadaşlar itiraza başladılar. Gerçekten de eğlenceye giden bir adamın cenaze töreninde bulunanlara ait üzüntülü bir yüz göstermesi çekilir şeylerden değildir, özellikle sıkıntı, neşeden fazla bulaşıcıdır. Arkadaşlardan biri:
- İlacı unuttuk, dedi.
Ve bana ait külah şeklindeki kalın kadehi doldurdu. Bu kadeh beş defa dolup boşaldıktam sonra benden neşeli kimse olamazdı...