Bir sanatı, sanatçının kişisel tasavvuru değil, muhteva, sembolizm, üslûp ve bunlardan dolayı da objektif unsurlar kutsal kılar. Muhteva kutsal kılar: kâh dinî model açısından, kâh daha geniş anlamda, ama daima dinî tarzda belirlenen konu işlenirken de böyle olmalıdır, başka türlü değil. Sembolizm kutsal kılar: kutsal kahraman, -ya da insan biçimli sembol- belli biçimde giyinmeli veya süslenmelidir, başka biçimde değil, belli jestler yapabilir, başkalarını değil, Üslûp kutsal kılar: imaj belirli bir görkemli formel dil içinde ifde edilmelidir, yabancı veya keyfi üslûp içinde değil. Kısaca imaj muhtevasıyla kutsal, ayrıntılarıyla sembolik, işleniş tarzıyla görkemli olmalıdır; yoksa manevî gerçekliğini, dinî usûle ilişkin kalitesini ve evleviyetle kudsî niteliğini kaybeder. Sanatın bu kuralları çiğnemeye hiçbir hakkı yoktur, yoksa varoluş sebebi ortadan kalkar.