Yaşam, Toprak, su, güneş ve havadır yaşam. Doğanın birlikteliği içinde akıl Tanrı, sevgi ve Peygamber olursa güzeldir insan, güzeldir yaşam. Yaşanır güzel, yaşanır can, can, can...
Tüm canlıların ortak özelliklerini biliyor ve görüyoruz. Doğuyor, yiyip, içerek yaşıyor ve nesillerini sürdürüyorlar. Acı çekiyor ve mutlu da olabiliyorlar.
Ne kadar ölüm olsa bile, benlik duygularımızla kendimizi önemsiyor ve büyük bir istekle yaşamı sürdürüyoruz. Böylece, toplumsal yaşamın bütünlüğünü ve varlığını sağlıyoruz.
Bu nedenle, bireysel varlığımızdan çok daha öncelikli olarak, toplumsal yaşamın varlığını ve önemini düşünüp, kendi yaşamımızı da bu anlayış içine kurgulayıp sürdürebilmeliyiz.