İşi yaratan Ali, kendini yaratan Ayşe'ye "Bak" dedi; Ellerini açıp nasırım gösterdi. "Öyle çamurdan falan değil, nasırımdan yaratıları ilk işim ve yaşama sevincimsin sen benim. Bir birimizden önce, döne döne nasıl üretiyorsak yaşamı, ondan öyle, ekmeği de kardeşçe bölmek ve kardeşçe gülmek ister yüreğim" dedi ve onuruyla başını dikti, ayaklarına dolanan gölgeler içinden ışığını alıp gitmek istedi.