Yerinden yurdundan ayrılmış, bir takım güzel duygulardan koparılmış bir çocuk elbette acılar, ızdıraplar yaşayacaktır. Güneş ışığı görmeyen, susuz çiçeklerin solduğu gibi bu çocuk da duygu yönünden solacaktır. Ancak kendi çevresine kavuştuğunda sevgi iklimine kavuşacak, mutluluk yaşayacaktır. Tıpkı güneş ışığına ve suya kavuşmuş bir çiçek gibi.