"Artık geri dönemezdim. Göğsünü dolduran nemli saçlarını koklamak isteğiyle başımı ona yaklaştırdım. Koluyla beni itti. Birden kızdım:
- Nalan, dedim, senden sadece bir fedakarlık istiyorum... Görüyorsun ki, yanıyorum...
- Kenan... Delisin... Normal değilsin.... Seni mazur görüyorum... Fakat daha fazla ileri gitme!..
- Merhametin bu noktada kalıyor demek? Sonra bu haksızlığını anlayacaksın ve pişman olacaksın!..
- Sus Kenan!
- Susmayacağım... Tek bir kere benim olacak mısın?"