"Mehmet Yaşın, kendini köklerini arayan yersiz yurtsuz bir kozmopolit olarak ortaya koyar... Parçalanmışlık ve ayrılık duygusu, onun dizelerinin altındaki en güçlü şiirsel dürtüdür - anavatanında ve kendi ailesinde tanık olduğu ürpertici bölünmeyi sözcüklerle tamir etme ihtiyacındadır. Birçok şiirinde Hıristiyan, Müslüman (ayrıca Eski Yunan ve Yahudi) dinlerinin terminolojisini aralarındaki birliği vurgulayan sembolik bir dil içinde kaynaştırır... Dili çok katmanlı ve 'tuhaf'tır. Türkçenin aynasından yansıyan ironi, öfke, tutku, umarsızlık, keder, melankoli, coşku... İnce ve zekice söz oyunundan hoşlanır; uyaklar, aliterasyon, sözcüklerin ses değeriyle yaratılan iç müzik ve kimi zaman yerel ya da kişisel anlamlar gizleyen kelimeler..."Ruth Christie (İngiltere)