p>
"Mehmet Yaşm'ın yeni şiir kitaplarında, hem şiirini hem de şairin kişisel kimliğini varoluşsal bir derinlikle sorunsallaştıran bir bütünlük var. Yaşamı ile şiirini örtüştüren, birbirini karşılıklı belirleyen bir ilişki kuruyor başından beri... Olması gereken trajik duygu şairine er geç gelip yerleşecekti ve yeni şiirleriyle birlikle belirgin kalıcılık, bir renk, biçim, ton kazandı bu duygu. Burada artık İthaka'nın da olmayacağı bir duygu var. Matta olmasını beklemeyen, olmasını islemeyen, böyle bir beklentiyi iptal etmiş bir özne var. Bu öznenin hem yazgısı hem sancısı hem de iradesi var. Aslında bu Türkçe şiirde de pek belirmeyen yeni bir durum... şiir, felsefe gibi bir sıla arzusu olarak yaşanmıştı bugüne kadar. Bu sıla Mehmet Yaşın için belirmiyor artık. Ya da belirli bir coğrafyası, bir adresi, ev numarası yok."
-Mahmut Temizyürek
"Mehmet Yaşın'm şiirleri, Türk dilinin Anadolu bozkırları üzerine Akdenizli ada ve takımadaları yenibaştan resimler. Türkçe içinde çokdillidir ve ulusal dile, yabancı toprakların arayışını değil, 'Konstantinopoliten', yani Bizanten ufukların keşfini taşır. LRumi rublar'a atıfta bulunarak Ortodokslarla Müslümanların harmanlandığı bu kültürü olumlar... Ayrışmış parçaları yapıştırmaksızm birlikte düzenler. Gören ve dokunmaya çalışan bu arayış, bir dtâoubkment duygusuyla, kokuların, tatlann, mekânların, öznel ve nesnel isimlerin neredeyse efsanevi gölgesinde yol alır. Onun lirizmi, günlük durumlardan esinlenen bir tinsel konsere, atomların devinimini anımsatan dervişlerin raksına dönüşür. Zümrüdüanka, güneş miti, şems (Tebrizîi Güneş), Rumi'nin ustası, temalarım benimser ki bunu ela metaforik bağlantılarla ya da hemen farkedilebileeek dolaysız çağrışımların kolayhğıyla yapmaz. Şiirde tahribata dayalı oyunlar ve anlaşmazlıklar yerine, sürekli fiilin yakınlığına özen gösteren Mehmet Yaşın yürehâili kaygısıyla yazar, bunu da kişisel halırlayışlarmdaki şiirselliğin zarafetiyle yansıtır/'