p>(...) Çünkü kardeşlerim... bu, ne parayla... ne ilimle... ne akılla... ne hatır ile... hiç bîr şeyle bulunamaz. Bizlere doğrudan doğruya Allah'ın lütfudur. "Allah'ın dostlarını bulmak... Allah'ı bulmaktan daha çetindir." (Çünkü Allah dostları kendilerini gizlerler. "Ben Allah'ın dostuyum" demezler.) Aziz kardeşlerim mensup olduğumuz Allah dostu; peygamberimize vekil olduğu gibi... birde evladı resuldür. Maneviyyatta, Allah dostluğu ile şeref bulanlar içerisinde bir asır maneviyyatı idare etme şerefini Allah O'na nasip etmiştir. Diğer Allah dostları içerisinde, otuz beş seneyi ancak I birkaç kişi bulabilmiştir. Allah'ın rızası peygamberin şefaati için söylüyorum. Hz. Sultan hayatta iken, biz gibi aciz ile efendiyi (Abdullah Özcan'ı) yirmi gün Çilede bırakmıştı. 16. gün bizi çağırmıştı. İbadetimizi orada yapmıştık. 16 gün tamam olunca, ziyaretine gitmiştik. (...) -Kitabın İçinden Sayfa 127-