Onlara, "Moruğun Birliği"

diyorlardı. Tüm Alman Ordusu'nun en

dövüşken birliği... Cephelerde yaz

kış demeden savaşan, siperleri

bekleyen en deneyimli birlik...

Küçükkardeş, Porta ve arkadaşları

savaşı sürdürürken, yolları bir gün

yılanların, akreplerin, dev

karıncaların kaynadığı kaktüs

ormanına düştü... Tanrı'nın bile

unuttuğu bir ormana... Tehlike ve

ölümün kol gezdiği bir yere...

İçecek suları tükenince, çılgınlığın

eşiğine vardı tümü... Bir damla su

için, yapmayacakları şey yoktu...

Cinayete bile sürükleyebilirdi

onları bu çılgınlık...