Öteki olmak, daha üç yaşını doldurmadan üzerine yapışmıştı. O ötekiydi artık.Biz ve ötekiler dünyasının gel gitleri arasında insanı serseme döndürecek bir hayat yolculuğuna hazırdı.Gerçekten hazırmıydı?.. Öteki olmak!..İstenmeyendi öteki, sevilmeyen anlaşılamayan, anlaşılmak istenmeyen; bazen bilinmeyen ama yine de merak edilen!Evet, korkulan, istenmeyendi öteki.Peki ötekilerin olmadığı bir dünya olabilir miydi?..Uğruna bunca kan, bunca gözyaşı dökülen, ötekilerin olmadığı bir dünya kurulabilir miydi?Yoksa bizler beşik kertmesi miydik?ölüm bizi ayırana dek ötekiyle nikâhlı mıydık yoksa?Bu soruya yanıt aradı hep yıllar boyu. Zaman zaman cevaba çok yaklaştığını düşündüğü de olmadı değil!.. Ama her şey gibi cevaplar da.göründüğü kadar doğru olmayabilirdi!Bu, tek başına altından kalkabileceği bir sorun değildi. O halde, ötekileri de yanıt aramaya çağırmahydı. Hep birlikte aramak gerekiyordu yanıtlan, hep birlikte. Üstelik bu arayışta yalnız olmadığını da biliyordu!