Meslektaşımız Türey Köse, kitabında Cumhuriyet tarihi boyunca idamı incelerken, Deniz'lerin oylamasında el kaldırmış siyasilerle görüşmüş, 32 sene sonra ne düşündüklerini sormuş.Cevapların kiminde samimi bir pişmanlık var, kiminde sinsi bir inkar, kiminde dişli bir inat...                                        Cumhuriyet' in Parlamento Şefi Türey Köse' nin kitabım bir gece yarısı okumaya başlamıştım...Girne ışıklar altındaydı...Gökyüzünde ise ne yıldızlar ne de ay vardı...Odanın penceresinden denize baktım uzun süre...İyonya düşleri kurdum...Türey'in kitabını yağmurlu bir İstanbul akşamında bitirirken kendi kendime sordum: "İnsanlar birilerinin ölümleri için nasıl olur da yasa çıkarırlar?"Deniz Geçmiş' ten Yusuf Aslan' a, Hüseyin İnan' dan Erdal Eren' e dek genç ölüleri anımsadım... Akıllı arkadaşım Türey Köse' nin kitabı, Deniz Gezmiş, Yusuf Askın, Hüseyin İnan'ın yani "darağacındaki üç fidan"ın İnfaz gecelerini, sonra 12 Eylül canilerinin İpe çekip öldürdükleri tam 50 delikanlıdan birinin Hıdır Aslan'ın idam gecesini ürkütücü bir açıklıkla önümüze koyuyor. Okurlara, "ölümün tamklan"nın dilinden ve gözünden yaşama hakkının devlet buyruğu ile yok edildiği o korkunç anları bir kez daha yaşatıyor. İdamlar için "evet" oyu kullanan politikacılar sürüsünü kendi dilleriyle sorguluyor ve içlerinde birçoğunun bu ülkede hâlâ politika yaptığını, yapmak istediğini bize gösteriyor.