"Turizm Coğrafyası" adlı bu kitabın önceki baskılarının Önsöz'lerinde vurgulanan hu suslarda büyük bir değişiklik olmamıştır. Turizmin, günümüzün en çok tartışılan konusu "küreselleşme"yi toplumsal ve ekonomik açılardan en çok kolaylaştıran faaliyet olduğu gerçeği daha da büyük kabul görmektedir. Turizm, bir yandan insanların yerküre üzerinde hareketliliği ve hatta ilk "turist" sayılabilecek kişilerin uzaya da gitmesi ve tüm dünyanın bu olayı ekranlardan izlemesi, diğer yandan da büyük ölçüde küreselleşmiş konaklama te sislerine yapılan yabancı yatırımlarla üç boyutta birden (toplumsal-mekânsal-ekonomik) küreselleşmeye katkıda bulunduğu bilinmektedir. Sanayileşme, tarımda makineleşme, modernleşme gibi olguların giremediği her yere turizm ve sanayileşmiş, ekonomik bakım dan kalkınmış ülkelerden çıkan turistler kolayca girebilmektedirler. Hatta, günümüzün turizm olgusu ve de çağdaş turisti bu tür yerleri özellikle aramaktadırlar. Ama bu tür yer lerin bulunduğu "Gelişmekte Olan ÜEkeler"in çoğunda "Birinci" ve "Üçüncü Dünyalılık" şeklinde ifade edilebilecek iki farklı düşünce yapısının taleplerinin karşılanmasının güçlü ğü de ortadadır: Bir yanda gelişmekte olan ülkenin yerel halkının yoksulluk kısır döngü sünden kurtulma yolundaki haklı istekleri vardır; bunu yapabilmenin yollarını görür fakat deneyim ve kaynak eksikliğinden dolayı başarılı olamaz. Diğer yanda ise, gidilen bu ülke nin sahip olduğu coğrafi kaynağı (çöl ya da dağ ya da kabile) sanki oraya ayak basan ilk insanlar kendileriymiş gibi gezip-dolaşıp görmek isteyen, bir dereceye kadar seçkin sayı labilecek bir ziyaretçi grubunun o alanın sahip olduğu fakat onlara rahatsızlık veren ko şullarını kendi talepleri (evinde alıştığı kalkınmışlık düzeyine getirmek) doğrultusunda or tadan kaldıracak kolaylıkların yapılması şeklindeki talepleri vardır. Her iki grubun beklen tilerini karşılayacak çözümün bulunması mümkün olabilecek mi? sorusunun yanıtı da pek verilebilecek gibi görünmüyor.